Projekt książki zrealizowany w ramach zajęć w pracowni prof. Macieja Buszewicza, ASP Warszawa.

„Wydany w 1948 roku „Uśmiech u stóp drabiny” zajmuje w bogatej twórczości Henry Millera miejsce specjalne i stanowi pozycję właściwie nie autobiograficzną, a przecież w istocie jest jakby owym przysłowiowym wyjątkiem potwierdzającym regułę. Pisana na zamówienie książeczka rozsadza ramy zamówienia. Pisarz nie potrafi zaprzeć się samego siebie. On, który nie należy do twórców kreujących postaci fikcyjne, wciela się w stworzoną przez siebie postać, staje się Augustem klownem, którym chciał być od lat najmłodszych. Jednym z tych klownów, którzy dla tak wielu artystów, pisarzy i malarzy (Miller jest także malarzem) stali się środkiem wyrażenia własnego „ja”. Utwór Millera nie może już służyć jako tekst do albumu Légera, zaczyna żyć życiem samodzielnym. Staje się autobiografią „klowna z bożej łaski”, Henry’ego Millera – wyrażoną innymi tym razem środkami artystycznymi, opowieścią o zwodniczości pobudek ludzkiego działania, ale i o anielskich tęsknotach rodu ludzkiego. „
biblionetka.pl